Marcelo Careaga Butter
Professor Titular, Facultat d’Educació, Centre Interdisciplinar de Recerca en Educació i Desenvolupament (CIEDE-UCSC), Universitat Catòlica de la Santíssima Concepció, Xile
María Graciela Badilla- Quintana
Professora Associada, Facultat d’Educació, Centre Interdisciplinar de Recerca en Educació i Desenvolupament (CIEDE-UCSC), Universitat Catòlica de la Santíssima Concepció, Xile
Laura Jiménez-Pérez
Professora Associada, Facultat d’Educació, Centre Interdisciplinar de Recerca en Educació i Desenvolupament (CIEDE-UCSC), Universitat Catòlica de la Santíssima Concepció, Xile
Dra. Carolina Fuentes-Henríquez
Professora Assistent, Facultat d’Educació, Universitat Catòlica de la Santíssima Concepció, Xile
Resum
Aquest capítol analitza la necessitat de nous paradigmes davant la Intel·ligència Artificial Generativa (IAG) per modelar una societat en contextos disruptius. Es destaca la importància de rehumanitzar la tecnologia, ja que pot generar realitats inesperades. La interacció entre intel·ligència humana i artificial impulsa una transformació mútua, que podria arribar fins i tot a la transhumanització. El text exposa els principals reptes que cal afrontar per mantenir i preservar valors ètics fonamentals per a una relació equilibrada entre humans i màquines.
Paraules clau: Intel·ligència Artificial Generativa, epistemologia, fonaments pedagògics, socialització dels aprenentatges, pedagogia connectivista.